Kościół św. Jakuba został wybudowany w latach 1613–1615.
Po jego lewej stronie znajduje się Miejska Szkoła Żeńska im. Fabianija, dziś znana jako Centrum Edukacyjne Janeza Levca. Po prawej stronie kościoła wznosi się Kolumna Maryjna.
W latach 1667–1670 do nawy dobudowano ośmioboczną kaplicę poświęconą św. Franciszkowi Ksaweremu. W roku 1882 na placu przed kościołem ustawiono kolumnę z wizerunkiem Niepokalanej Dziewicy Maryi.
Po pożarze i trzęsieniu ziemi w kościół przeszedł dużą renowację. Pożar z 1774 roku doprowadził do rozbiórki sąsiedniego kolegium jezuickiego. Po katastrofalnym trzęsieniu ziemi w 1895 roku, architekt Raimund Jeblinger z Linzu całkowicie przebudował zewnętrzną część kościoła i wzniósł nową dzwonnicę.
Rzeźba barokowa w Lublanie osiągnęła wysoki poziom rozwoju artystycznego. Już w 1931 roku historyk France Stele pisał o prawdziwej „lublańskiej szkole rzeźbiarskiej”, której przedstawicielami byli mistrzowie Mihael Kuša, Luka Mislej oraz — w szczególności — Francesco Robba. Początkowo rzeźby zamawiano w Wenecji lub wykonywali je włoscy artyści, lecz z czasem zaczęły powstawać także w warsztatach miejscowych mistrzów i zagranicznych artystów osiadłych w mieście.
Najwybitniejszym z nich był Francesco Robba, działający na terenach dzisiejszej Słowenii, Karyntii i Zagrzebia. Jego dzieła porównywano z pracami słynnego rzeźbiarza Georga Raphaela Donnera. W Lublanie zachowały się niektóre z jego najważniejszych arcydzieł, takie jak fontanna przed Ratuszem, ołtarze w katedrze, w kościele św. Jakuba, a także w kościele urszulanek i franciszkanów.
