Ferdinand Augustin von Hallerstein (1703–1774)
Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1719–1721

Kościół św. Jakuba w Lublanie, zbudowany w latach 1613–1615 na potrzeby kolegium jezuitów, to prawdziwy klejnot sztuki barokowej. Jego wnętrze zdobią wyjątkowe kamienne ołtarze ze rzeźbami autorstwa Francesco Robby, braci Groppelli, Jacopa Contieriego i Angelo Puttiego; bogato stiukowana kaplica św. Franciszka Ksawerego oraz słynne organy Goršiča z 1883 roku.
W 1886 roku sklepienie nawy zostało przemalowane przez Jurija Šubica, a po trzęsieniu ziemi w 1895 roku zewnętrzna część świątyni została odnowiona przez Raimunda Jeblingera.
Dziś kościół uznawany jest za jeden z najważniejszych zabytków kultury w Lublanie.


Święty Ignacy Loyola (1491–1556) założył zakon jezuitów (SJ – Societas Jesu).
Towarzystwo Jezusowe powstało w czasie, gdy Kościół był wstrząsany ruchami reformacyjnymi zapoczątkowanymi przez Lutra, Kalwina i Zwingliego. Podczas reformy katolickiej jezuici zdobyli duży wpływ na dworach królewskich i wśród wyższych warstw społecznych. Dzięki swojemu systemowi szkolnemu stali się liderami w edukacji, a także odnosili sukcesy w pracy duszpasterskiej poprzez kazania, ćwiczenia duchowe oraz zakładanie kongregacji i bractw. W sztuce byli kluczowymi promotorami nowego stylu barokowego. Rozwinęli działalność teatralną, która w XVII wieku stanowiła szczyt europejskiego teatru. Poprzez działalność misyjną zdobyli również uznanie na innych kontynentach.
1596
Arcyksiążę Ferdynand założył kolegium jezuitów w Lublanie, jako filię kolegium w Grazu.
1597
W styczniu do Lublany przybyło trzech pierwszych jezuitów z Grazu. Ich osiedlenie się zostało początkowo poparte przez biskupa Urbana Textora (1543–1558), a później zrealizowane dzięki staraniom biskupa Janeza Tavčara (1580–1597), który studiował w kolegium jezuitów w Wiedniu.
Jezuitom przyznano teren obok kościoła św. Jakuba pod budowę kolegium. Miejsce to wcześniej było siedzibą klasztoru augustianów (1494–1555), a następnie przekształcone w szpital cesarski (1555–1597). Stary kościół został częściowo odnowiony, a budynki przytułku rozebrane. Ponieważ potrzebowano więcej przestrzeni, opat klasztoru cystersów w Kostanjevicy na Krki podarował dom klasztorny przy kościele, a biskup Tavčar kupił dwa sąsiednie domy. Jezuici sami zakupili około trzydziestu domów – głównie drewnianych i już opuszczonych.

Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1719–1721
Profesor Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1769–1773
Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1772–1773
Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1651–1653
Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1769–1775