Ołtarz św. Jana Nepomucena w Kościele św. Jakuba w Lublanie zaczęto wznosić w 1710 roku, lecz ukończono go dopiero w 1764 roku. Obecny ołtarz, tworzący parę z Ołtarzem św. Anny, jest dziełem Francesca Robby i Franca Rottmana.

Zdobiony jest obrazem Matki Bożej z św. Janem Nepomucenem, rzeźbami św. Rocha i św. Floriana, figurami aniołów oraz relikwiami św. Feliksa, pochodzącymi z rzymskich katakumb. W attyce ołtarza znajduje się obraz męczenników japońskich, autorstwa Valentina Metzingera.

Ołtarz ten oddaje cześć św. Janowi Nepomucenowi jako patronowi milczenia, kapłanów, Czech i Towarzystwa Jezusowego, którego wspomnienie liturgiczne przypada na 16 maja.

Więcej o ołtarzu ...

Ołtarz św. Jana Nepomucena, znajdujący się w drugiej kaplicy po prawej stronie od ołtarza głównego, odzwierciedla architekturę ołtarza św. Anny, usytuowanego po przeciwnej stronie kościoła. W 1710 roku usunięto dawny ołtarz Świętych Męczenników i wzniesiono nowy marmurowy ołtarz ku czci męczennika z Pragi, którego kult szybko się rozwijał, choć wówczas nie był jeszcze kanonizowany.

Inicjatywa należała do Antona pl. Raaba, sekretarza regionalnego, a jego wdowa po beatyfikacji Nepomucena w 1721 roku spełniła wolę męża, zamawiając w Wenecji obraz do nastawy ołtarzowej. Później jezuici próbowali sprzedać lub sprzedali ten ołtarz rezydencji jezuitów w Slavonska Požega. W 1738 roku wzniesiono nowy ołtarz, inspirowany ołtarzem św. Anny, początkowo bez rzeźb.

W 1751 roku podpisano umowę z Francesco Robbą na wykończenie ołtarza, ale prace zakończono dopiero w 1764 roku dzięki rzeźbiarzowi Francowi Rottmanowi. Ołtarz zdobią marmurowe rzeźby Robby, w tym anioły na wolutach oraz figury św. Floriana i św. Rocha – patronów chroniących przed pożarami, powodziami i zarazami. Rottman wyrzeźbił trzech aniołów z wstęgami, na których widnieją inskrypcje odnoszące się do Nepomucena: „Męczennik Milczenia”, „Obrońca Dobrego Imienia”.

W attyce ołtarza znajduje się obraz Valentina Metzingera, przedstawiający męczenników jezuickich z Nagasaki (1597). Główna scena – Matka Boża ze św. Janem Nepomucenem – została wykonana w Wenecji w 1721 roku, prawdopodobnie przez malarza z pracowni Letteriniego.

Pod obrazem głównym znajduje się szklany relikwiarz z relikwiami św. Feliksa, sprowadzonymi z rzymskich katakumb w 1858 roku i umieszczonymi w ołtarzu rok później. Ten bogato zdobiony barokowy ołtarz zawiera trzynaście rzeźb większych i mniejszych, główki aniołów, girlandy z owoców granatu i ozdobioną mensę. Jeden z aniołów, trzymający gałązkę palmową i przykładający palec do ust, symbolizuje męczeństwo Nepomucena i jego absolutną wierność tajemnicy spowiedzi.

Św. Jan Nepomucen, którego wspomnienie liturgiczne przypada na 16 maja, został w 1730 roku ogłoszony drugim patronem Towarzystwa Jezusowego.

This post is also available in DE, EN, ES, FR, SI, IT and SI.