Uczeń Kolegium Jezuitów przy Kościele św. Jakuba, 1772–1773
Anton Tomaž Linhart urodził się 11 grudnia 1756 roku w Radovljicy.
Od najmłodszych lat wykazywał wielki talent do języków – w domu jego matka mówiła głównie po słoweńsku, a ojciec po niemiecku i czesku. Uczył się w Radovljicy oraz w Lublanie, w szkole jezuickiej przy kościele św. Jakuba, gdzie był szkolnym kolegą Jurija Vegi. Przez pewien czas przebywał w klasztorze szkolnym, lecz później go opuścił i dzięki wsparciu lokalnej szlachty studiował handel i finanse w Wiedniu.
Był centralną postacią słoweńskiego Oświecenia oraz pionierem teatru i historiografii. Był także muzykiem, tłumaczem, archiwistą, bibliotekarzem, urzędnikiem i poliglotą.
W 1786 roku został mianowany komisarzem dystryktu Lublany i w ramach swoich obowiązków kierował administracją szkolną Kranjskiej. Biblioteka Licealna w Lublanie, będąca prekursorką Narodowej i Uniwersyteckiej Biblioteki Słowenii (NUK), została założona z jego inicjatywy.
Jego pierwszym dziełem literackim był niemieckojęzyczny zbiór poezji Blumen aus Krain (Kwiaty z Kranjskiej), napisany jeszcze w czasie studiów. Następnie napisał tragedię w języku niemieckim (Miss Jenny Love) w Wiedniu.
Pod wpływem słoweńskich oświeceniowców, zwłaszcza Žigi Zoisa, zaczął pisać po słoweńsku. Zaadaptował i przetłumaczył komedię niemieckiego dramatopisarza Josefa Richtera Die Feldmühle (Młyn wiejski), którą zatytułował Županova Micka (Micka, córka burmistrza) – uznawaną za pierwszą komedię w języku słoweńskim. Zainspirowany komedią Beaumarchais Szalony dzień albo wesele Figara, przygotował kolejne dzieło dla słoweńskiej publiczności: Ten wesoły dzień albo Matiček się żeni.
Anton Tomaž Linhart zmarł 14 lipca 1795 roku w Lublanie. Jego nagrobek ustawiono na cmentarzu Navje w 1840 roku. Narodowy poeta France Prešeren napisał dla niego epitafium, które zostało wyryte na pomniku.
Epitafium France Prešerena:
Opuścił niemieckie ścieżki Parnasu,
i pisał dzieje dawnych czasów Kranjskiej.
Któż nie zna Matička czy Micki, córki żupana,
jeśli słoweńską duszę ceni?
Będzie sławiony, dopóki zmarli powstaną,
przez muzy ludu: Talię i Klio.
This post is also available in DE, EN, ES, FR, SI, IT and SI.
